عشق وزندگی

با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده

> به سلامتیِ درخت!
> نه به خاطرِ میوه‌ش،
> به خاطرِ سایه‌ش.
>
> به سلامتیِ دیوار!
> نه به خاطرِ بلندیش،
>
> واسه این‌که هیچ‌وقت پشتِ آدم رو
> خالی نمی‌کنه..
>
>
>
>
>
> به سلامتیِ سایه!
> که هیچ‌وقت آدم رو تنها
> نمی‌ذاره.
>
> به سلامتیِ پرچم ایران!
> که سه‌رنگه.
> تخم‌مرغ! که دورنگه.
> رفیق! که یه‌رنگه.
>
> به سلامتیِ همه اونایی که
> دوسشون داریم و نمی‌دونن،
> دوسمون دارن و نمی‌دونیم.
>
> به سلامتیِ نهنگ!
> که گنده‌لات دریاست.
>
> به سلامتیِ ز نجیر!
> نه به خاطر این‌که درازه،
> به خاطر این‌که به هم پیوستس.
>
> به سلامتیِ خیار!
> نه به خاطر «خ»ش،
> فقط به خاطر «یار»ش.
>
> به سلامتیِ شلغم!
> نه به خاطر «شل»ش،
> به خاطر «غم»ش.
>
> به سلامتیِ کرم خاکی!
> نه به خاطر کرم‌بودنش،
> به خاطر خاکی‌بودنش
>
>
> به سلامتیِ پل عابر پیاده!
> که هم مردا از روش رد می‌شن هم
> نامردا!
>
> به سلامتیِ برف!
> که هم روش سفیده هم توش.
>
> به سلامتیِ رودخونه!
> که اون‌جا سنگای بزرگ هوای سنگای
> کوچیکو دارن.
>
> می‌خوریم به سلامتیِ گاو!
> که نمی‌گه من، می‌گه ما.
>
> به سلامتیِ دریا!
> که ماهی گندیده‌هاشو دور
> نمی‌ریزه.
>
> می‌خوریم به سلامتیِ اونکه
> همیشه راستشو می‌گه.
>
> به سلامتیِ سنگ بزرگ دریا!
> که سنگای دیگه رو می‌گیره دورش.
>
> به سلامتیِ بیل!
> که هرچه ‌قدر بره تو خاک،
> بازم برّاق‌تر می‌شه.
>
> به سلامتیِ دریا!
> که قربونیاشو پس می‌آره.
>
> به سلامتیِ تابلوی ورود ممنوع!
> که یه‌تنه یه اتوبان رو حریفه.
>
> به سلامتیِ عقرب!
> که به خاری تن نمی‌ده
> (عرض شود که عقرب وقتی تو آتیش
> می‌ره و دورش همش آتیشه با نیشش
> خودش می‌کُشه که کسی ناله‌هاشو
> نشنوه)
>
> به سلامتیِ سرنوشت!
> که نمی‌شه اونو از سر نوشت.
>
> به سلامتیِ سیم خاردار!
> که پشت و رو نداره.
>
> به سلامتی باغبونی که زمستونم
> دوست داره
>
> به سلامتی سه تن
> ناموس و رفیق و وطن
>
> به سلامتی سه کس
> زندونی و سرباز و بی کس
>
> به سلامتی گل تو باغچه
> که گلش تویی خاکش منم خارش هر چی
> نامرده

+ نوشته شده در سه شنبه 3 دی1387ساعت 10:55
به قلم: نیما |

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری