یادمان باشد از امروز خطائی نكنیم.................... گرچه در خود شكستیم،صدائی نكنیم................... یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند................... ***طلب عشق ز هر بی سر و پائی نكنیم

قفس براي پرنده هاست اما کدامين پرنده قفس را دوست دارد من پرنده نيستم اماسال هاست که دلم درقفس تنهايي محبوس است دستي کو تا اين قفس را بگشايد وپرواز رابرمن بياموزد؟

فرشتگان روزي از خدا پرسيدند:بار خدايا تو كه بشر را اين قدر دوست داري غم را چرا افريدي؟؟خداوند گفت:غم را به خاطر خودم افريدم ء چون اين مخلوق من كه خوب مي شناسمش تا غمگين نباشد به ياد خالق نمي افتد

نه در کف فنجان فهوه نه در اخم پيشاني فالگير بزرگ نه در ازدحام آدمهايي که سرد از کنارم مي گذرند... نمي توانم بيابمت..نمي توانم..تو بين لايه هاي پيچ در پيچ تقدير من در کف دستم گم شده اي...

چشمي به هم زديم ودنيا گذشت دنبال هم امروز وفردا گذشت دل ميگه باز فردا رو از نو بساز اي دل غافل ديگه از ما گذشت

شاید .... شاید یه کسی شبا برای اینکه خواب تو رو ببینه به خدا التماس می کنه شاید یه کسی زمانی که تو رو میبینه دستاش یخ میزنه و تپش قلبش مرتب بیشتر میشه مطمئن باش: یه کسی شبها به خاطر تو در دریایی از اشک می خوابه اما تو هرگز اونو نمی بینی..

دو نفر که همديگر را خيلي دوست داشتند و يک لحظه نمي توانستند از هم جدا باشند، با خواندن يک جمله معـــروف از هــم جـــدا مي شــوند تا يکديگر رو امتحان کنند و هــر کــدام در انتظار ديگــري همديگر را نمي بينند. چون هر دو به صورت اتفاقي و به جمله معروف ويليام شکسپير بر مي خورند: " عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبود ".   (سرتون بی کلاه نمونه)

هيچ کس اشکي براي ما نريخت هر که با ما بود از ما مي گريخت چند روزي هست حالم ديدنيست حال من از اين و آن پرسيدنيست گاه بر روي زمين زل مي زنم گاه بر حافظ تفاءل مي زنم حافظ ديوانه فالم را گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت: ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

عاشق هرکس شدم او شد نصيب ديگري دل به هرکس دادم او هم زد به قلبم خنجري من سخاوت ديده ام دل را به هرکس مي دهم شرم دارم پس بگيرم آنچه را بخشيده ام

عشق من . . . یادم کن گاهی که به دل دارم آهی تو که از دردم آگاهی یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم اگه نباشی می میرم بیا که عمر از سر گیرم تا هستم . . . با یادت شادم آخه دل بر تو دادم دیگه از غمها آزادم یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم اگه نباشی می میرم بیا که عمر از سر گیرم به انتظار دیدنت به لحظه رسیدنت دل داره پرپر می زنه از سینه ام پر می زنه ای چشمه حیات من فرشته نجات من شوق نفسهای منی همیشه رویای منی یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم اگه نباشی می میرم بیا که عمر از سر گیرم عشق تو در قلب من هدیه جاودانه است برای زنده موندن قشنگترین بهانه است دوست داشتن تو مثل عطر خوش بهاره با تو نفس کشیدن پایان انتظاره یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم اگه نباشی می میرم بیا که عمر از سر گیرم اگه نباشی می میرم بیا که عمر از سر گیرم